گربه سگ

یادداشتهای گربه شماره88

pishikoochoolooo — Fri, 05 Sep 2008 16:37:31 GMT

هرگز نخواهم نخواست!

با خنده می پرسد :صورتش را می بوسد؟

الی گفت نه دستهایش را.

باز هم می خندد و می گوید:چرا؟می ترسد صورتش خراب شود؟

این بار الی هم می خندد.

........

همان که دستهایش را می بوسد توی کوچه به مادرم می گوید:

این یکی هم دختر است دیگر پسر ندارم که دامادت شود.

هر دو می خندد.

.......

ولی هیچ چیز خنده داری وجود ندارد.نمی دانم شاید معنای خندیدن

و گریستن عوض شده باشد.

حکایت از نظر من حکایت ققنوس است.

همان شد که هرگز نتوانستم مثل همه باشم.شاید هم آن اتفاق یک بهانه

بود.و یک تجربه مشابه حالم رابدتر کرد.خیلی بدتر!

چرا؟چرا من این طورم؟

انسان چه پیشرفت های علمی که در طی این سالها نکرده.

ولی نمی دانم این پیشرفت ها چرا به ما این قدر دیر می رسد!

اگر هم برسند......

آنها که دوست دارند زندگی شان را قمار کنند خوش به حالشان.

من از وجود واقعی خودم فاصله گرفتم از آنچه باید می بودم و نیستم

چون اگر بودم من هم مثل همه فکر می کردم.من هم حالا.......

موش نوشت:یه کلمه از مادر عروس

پایان یادداشت شماره88

یادداشتهای گربه شماره87

pishikoochoolooo — Wed, 03 Sep 2008 14:40:38 GMT

من همونم

اون موقع فکر می کردم خیلی بزرگ شدم.ولی حالا می بینم

این جوری هم نبوده.

ولی خوشحالم که مثل یه آدم طبیعی زندگی کردم.هر چند توی

یه محیط غیر طبیعی رشد کردم.

من مطمئنم درست میشه.شاید هزار سال دیگه ولی درست می شه.

خوش به حال آدم های اون موقع!

از فکر اینکه چقدر توی دفتر انظباتی تعهد دادم حالم بد می شه.

اونم برای کارهایی که اصلا بد نبود!

آرایش کردن؛تمیز کردن ابرو؛ مانتوی کوتاه....

تازهههههههههه جاسوسم داشتیم!

این ناظممون صابری پ*ت*ی*ا*ر*ه رو کلی حرص می دادم.

اون موقع 12 سالم بود.

به کوری چشم صابری دوست پسرم داشتم.

اونم می دونست.بعد همش بهم می گفت:نه به حرفهای

محبت آمیز پسرها توی راه مدرسه توجه نکن....هه هه هه

آخه یکی نبود بگه به تو چه!

چرا به جای سرکوب احساسات اونا رو به مسیر درست هدایت

نمی کردن!توی چه جهنمی من بزرگ شدم!

اینکه بغل دستیم برای من شعرهای داریوش رو می خوند منم با علاقه

گوش می کردم چه عیبی داشت که براش غیر قابل تحمل بود و جای

منو عوض کرد.

وای منو شنبلیله چه روزایی باهم داشتیم.چه قدر با هم خیابون متر می کردیم.

چقدر دلم می خواست جای اون باشم!فقط به خاطر اینکه کسی بالای سرش

نبود بهش امر و نهی کنه.چقدر اون موقع همکلاسی های ما پرت بودن!

بچه های اون دوره بودن دیگه!یه چندتایی ارازل و اوباش بودیم که با هم

می پریدیم.مرمر که خیلی ترسو بود.ولی بعدش پیشرفت کرد.

وقتی دوم دبیرستان رفت.

باور نمی کنم من همون دختر باشم.از دست رفتم.به معنی واقعی کلمه!

موش نوشت:برو بابا ........تو اون موقع کدوم گوری بودی؟

پایان یادداشت شماره 87

یادداشتهای گربه شماره2-86

pishikoochoolooo — Sat, 30 Aug 2008 14:02:01 GMT

بقیه اون داستان

به خاطر دوست عزیزی خلاصه ش می کنم تا توی همین قسمت تموم شه.

من باور نکردم!باور نکردم وقتی الهام می گفت هر پسری را بخواهد

خواهد داشت.چون مانی خیلی خشک و رسمی با همه برخورد می کرد.

تا حدی هم عصبی بود.

ولی وقتی انگشتر مانی را که همیشه دستش میکرد توی سومین انگشت

دست چپ ا لهام دیدم باور کردم.

یا وقتی که عکس مانی را لای صفحات کتاب زبان الهام دیدم!

کی فکرش را می کرد این طور شود؟

این در حالی بود که خیلی از پسرها دنبال الهام بودند.

ولی او هیچ کدامشان را جدی نمی گرفت.

کوچکترین عذاب وجدانی هم نسبت به اعمالی که انجام می داد نداشت.

مانی حتی در مسافرت هایی که به خاطر شغلش به خارج از کشور می رفت

با الهام در تماس بود.حتی یک بار جلوی چشم های ناباور من با او حرف زد.

مهسا هیچ وقت اعتراض نمی کرد.شاید خوشحال هم بود.

نمونه بارز یک خواهر شوهر بدجنس!

الهام اصلا خودش هم نمی دانست با مانی چه آینده ای خواهد داشت.

مانی حتی با بی شرمی تمام به مهسا گفته بود الهام لایق این است

که بخواهد با او زندگی کند!!

و با صراحت به الهام گفته بود هر زمان او بخواهد از همسرش جدا

خواهد شد!!!

برایم خیلی جالب بود که الهام فکر می کرد این حق یک مرد است

که چنین کارهایی بکند و اصولا این کارها برای یک مرد بد نیست.

علاقه آنها هرروز به هم بیشتر می شد.

یک روز الهام به سرش زد و به مانی گفت اصلا قصد ازدواج با او

یا هیچ کس دیگر را ندارد.هرگز نفهمیدم چرا این را گفت!

مانی هم التماسش می کرد می گفت اگر نمی خواهد با او ازدواج کند

باید قول بدهد هیچ وقت ترکش نکند.حتی یک چیزی هم گفت که هنوز

هم از فکر کردن به آن متعجب می شوم.مگر الهام چی بود که مانی این

همه به او وابسته شده بود و فکر می کرد بدون او هیچ است؟؟؟

تا اینکه اوضاع کاری مانی طوری شد که بیشتر وقتش را ایران نبود

و شاید آنها ماهی یک بار همدیگر را می دیدند.

ولی تماسشان هیچ گاه قطع نمی شد.نمی دانم این وسط ها چه اتفاقی افتاده بود

که الهام به مانی گفت که رابطه شان باید برای همیشه قطع شود.

و در کمال ناباوری مانی بدون هیچ بگو مگویی قبول کرد!!!

ولی باز هم تماس گرفت و اصلا به روی خودش نیاورد که چنین چیزی نشنیده

و الهام هم چیزی نگفت.من فکر می کنم مانی از اول هم حرف های الهام را

در این مورد جدی نگرفت یا شاید هم نمی خواست باور کند!

حتی بیش از پیش تأکیید می کرد حاضر به جدا شدن از الهام نیست.

یک روز نمی دانم کدام روز ولی یک روز الهام غیبش زد.

به همین سادگی غیبش زد!!!آدرس خانه شان عوض شده بود

حتی موبایلش هم واگذار شده بود.این زمانی بود که دانشگاه هم به پایان رسیده بود.

حتی من و مهسا هم نمی دانستیم کجاست.یا چرا بیخبر رفت!

فقط رفت !رفت که نباشد.هرگز نفهمیدم چرا؟مطمئنم به خاطر عذاب وجدان

و این چیزها نبود.چون آن قدر الهام را می شناختم که بگویم از عذاب دادن

زن دیگری چگونه لذت می برد.و تا چه اندازه خودخواه بود.

شاید فقط خودش می تواند به این سئوال جواب بدهد.

...

چهار سال بعد دیدمش.توی خیابان دست در دست پسری که احتمالا همسرش بود

و بی نهایت شبیه مانی!متوجه من نشد.منم صورتم رابرگرداندم و از مقابل شان گذشتم.

لحظاتی بعد که به پشت سرم نگاه کردم دیدم که در انبوه جمعیت گم شد.

پایان یادداشت شماره2-86

بازی

pishikoochoolooo — Thu, 28 Aug 2008 14:13:03 GMT

چمدان حرفهایم منو به بازی دعوت کرده.۵تا شغلی که دوس می دارم و ۵تایی که دوس نمی دارم.

اول پنج تا شغلی که دوستشون ندارم:

1-منشی شرکت

2-مامایی

3-ناظم مدرسه

4-مربی مهد

5-نقاش ساختمان

پنج تا شغلی که دوستشون می دارم:

1-حسابرس کل(فقط با مدرکCPA)

2-جراح قلب

3-متخصص وازکتومی

4-بادی گارد

5-استاد تاریخ توی یه دانشگاه مهم(خیلی مهم باشه ها).

من کسی رو دعوت نمی کنم.

در آخر از دوست عزیزی که منو دعوت کرده تشکر می نمایم.

یادداشتهای گربه شماره85

pishikoochoolooo — Sat, 23 Aug 2008 16:49:18 GMT

یک روز روی پله های سنگی....

می لرزم.سردم شده.وسط مردادماه سردم شده!

کارت شناسایی و سند را روی میز می گذارم.

دستهایم به وضوح می لرزند!

فرم مخصوص را امضاء می کنم.

پای ورقه را انگشت می زنم.

سرم گیج می رود.سرم گیج می رود.

پاهایم دیگر توان ایستادن ندارد.

می نشینم روی آن مبل زیتونی.

دندانهایم بی اراده به هم می خورند.

گویی مچاله می شوم.مثل یک کاغذ باطله!

دستهایم یخ کرده!سرما را با همه وجود حس می کنم.

شماره ها یکی یکی خوانده می شوند.

کاعذ را به دستم می دهند.

ضربان قلبم روی 1000 است.

روی مبل زیتونی می نشینم.ورقه ها را ندیده همه چیز را می دانم.

همه چیز!

ماژیک را بر می دارم و خط می کشم.

بارها و بارها و بارها....

چشم هایم تار می بیند.همه چیز دور سرم می چرخد.

همه چیز می چرخد.همه وجودم می لرزد!

احساس می کنم انگشتانی نامرئی گلویم را فشار می دهد.

حالت خفه گی دارم.ضربان قلبم مرا به وحشت می اندازد.

به زحمت بلند می شوم.از پله های سنگی پایین می روم.

تعادلم بهم می خورد.با دستم نرده های چوبی را می گیرم.

حالم بدتر از آن چیزی ست که فکر می کردم.

روی پله های سنگی ، کنار نرده های چوبی می نشینم.

و فکر می کنم که.....

موش نوشت:حوصله ندارم.

پایان یادداشت شماره85

یادداشتهای گربه شماره84

pishikoochoolooo — Fri, 15 Aug 2008 14:47:17 GMT

5+6=11

6+4+1=11

3+8=11

7+3+1=11

.............

این منم! بالای آن کوه سنگی ؛ کیف صورتی محبوبم همراهم است

موهایم را پشت سرم بسته ام و لبخند نمی زنم!

و یک قمارباز همیشه بازنده است!

چگونه زندگیم را باختم؟هر لحظه و هر دقیقه اش را؟!

این تویی! عینک آفتابی مرا به چشمهایت زده ای و سعی داری

ژست های مرا تقلید کنی!

اعداد را کنار هم می گذارم.من از بازی اعداد بیزارم.

مرا از بازی خط بزن.

"چه چیز خوشحالت می کند؟سینما یا جرعه ای؟

من فنجانی چای می نوشم و می گویم اینها را خواب

نمی بینم؟!"

توی این آلبوم عکس دونفره وجود ندارد!

از یازده خوشم نمی آید.یک زمانی می آمد.

ولی حالا...نه!

فقط اسپایدر بازی می کنم.خودم با خودم.

موش نوشت:به فکر آن جادوی کذایی هستید.هاهاها...

پایان یادداشت شماره84

یادداشتهای گربه شماره83

pishikoochoolooo — Fri, 08 Aug 2008 16:02:18 GMT

کاش به کنار تو بود اون چه که می خواستی.....

همه چراغ های قرمز سر چهارراهها را رد کن.

برو؛دیوانه وار برو.

تو حرف می زنی و من سکوت کرده ام.

هیچ گاه برای این موضوع حالت عکس وجود ندارد.

مستی و راستی!

خیابانهای تاریک!

یک کافی شاپ پیدا کن با شیشه های دودی که تا نیمه های

شب باز باشد.

من همین جا منتظرت هستم!

نمی خواهم آدم ها مرا ببینند.

وینیستونی که کنارم است را لای انگشتم می گذارم

نگاهش می کنم بعد با لبهایم ماتیکی اش می کنم.

چه تفریح جالبی است ماتیکی کردن ته سیگارهای تو!

کاش وینیستونش لایت بود آن وقت خیلی تفریح بهتری می شد.

مستی و راستی!

می شود این میلک شیک ها راخورد به شرطی که قلب

شکلاتی رویش خراب نشود؟نمی شود؟!

آن ماشین دیوانه را ببین!دارد برای ما چراغ می زند.

احمق نمی داند من پشت هیچ چراغ قرمزی توقف نمی کنم.

مستی و راستی!

موش نوشت:پیدا شد؟پیدا نشد؟

پایان یادداشت شماره83

یادداشتهای گربه شماره82

pishikoochoolooo — Tue, 05 Aug 2008 16:57:29 GMT

برای.....

شاید روزی....

شاید روزی زمان گفتن حرف هایت برسد.

شاید هم دیگر زمانی برای آن نباشد.

من نمی دانم.من خیلی ناامیدم!

43بار برایت نوشتم و دیلت کردم.

43بار طی دو ماه!

من می ترسم. واژه ها را پیدا نمی کنم.

کلماتی که فقط من و تو بدانیم.

زبانی که فقط من و تو به آن حرف بزنیم.

احساس می کنم خفه می شوم.

در هجوم تمامی حرف های نگفته!

حرف هایی که می خواستم تو بدانی.

چقدر احساس نفرت انگیزی است.

من با توأم!با تو!

موش نوشت:بگردین،بگرین،دنبالش بگردین.با ذلت

با همون ذلتی که لایقش هستین.

پایان یادداشت شماره82

یادداشت گربه شماره80

pishikoochoolooo — Sun, 27 Jul 2008 19:39:18 GMT

یک جفت چشم به رنگ عسل

داستان را از آخر گفتم.داستان آن چشمهای عسلی

که همه زندگی ام را تباه کرد.

داستان را از آخر گفتم.تو آخر داستان بودی.

همه گفتند چقدر زیباست.

همه گفتند چقدر مغرور است.

و آن غروب سرد پاییزی از راه رسید و این

ابتدای داستان بود.

بگذار آن دخترهای ترشیده به پسرهایی که دوستشان می دارند

افتخار کنند و به من بگویند: طفلک بیچاره!

بگذار هیچ کس نداند من عاشق او هستم!!!

بگذار همه او را دست نیافتنی بپندارند.

هر چه دست نیافتنی تر بهتر!!

چه کسی می تواند نگاه مرا ببیند و عاشق نشود؟

حتی تو؛توی ساده که همه چیز را باخته ای!

تویی که هر روز از من .......خواهر و مادرمی شنوی!

با تو ام؛باتو!

روزی آن افکار هرزه ات خاک خواهد شد.

همان افکار هرزه ای که به ارث برده ای.

روزی همه خاک خواهد شد به همراه خودت.

پایان یادداشت شماره80

یادداشت گربه نیست

pishikoochoolooo — Tue, 22 Jul 2008 14:45:18 GMT

این شعر رو توی وبلاگ همچراغی دیدم با اجازه آقای توحید می ذارمش اینجا.

این شعر تقدیم می شود به موش ها.هر ۹ نفرشان.

عذر خواهی

اشــــتباهی کرده ام در ذهن خود

بابتش در شعر، عذر خواهی میکنم

کرده ام توصیف و وصفی نا به جا

بابتش امشــب عذر خواهی می کنم

از تمام سگها ، خوکها ، کرمها

بنده رسماً عذر خواهی می کنم

از تمام روسپیان و جنـــدگان این دیــار

شرمسارو شرمروی عذرخواهی می کنم

وز تمام قحبـــگان و دیوث زادگـــان

بابت آنچه گذشته عذر خواهی می کنم

کرده ام تشبیه تو را دائم خطا

عمداً زین خطا عذرخواهی می کنم

کرده ام تشــبیه تو را به هرزگــان

از تمام هرزگان عذر خواهی می کنم

کرده ام تشبیه تو را به کرم ها ، خوکها

از تمامشان امروز عذر خواهی می کنم

وز تمام فاحشه های پر جنب و جوش

بابت تشبیه خود عذر خواهی میکنم

من تو را مقیاس زدم با کفتـارها بارها

لاجرم از کفتار نیز عذر خواهی می کنم

از تمام خا ئنین و ناکســین و جاکشــین

بابت مقیاس خویش عذر خواهی می کنم

عذر خواهی می کنم از لاشخوران شهرمان

وز تمام رذل ها عــذر خـــواهی می کنم

من نمی دانم دگر وصف تو را با کی کنم

تا نگویم دائماً ((عذر خواهی می کنم ))

اینهمه ننگ و خباثت در یک نفــــر ؟

از خدای آسمانها عذر خواهی می کنم